Midas en Silicon Stanford!


Midas Kwant

Bij Midas denk je misschien aan het merk voor sleurhutten en campers of de boosaardige wolf uit de Donald Duck. Helaas denk je (waarschijnlijk) nog niet aan Midas Kwant, maar dat gaat niet lang meer duren. Dit jonge talent heeft zijn rugtas al flink gevuld, iets waar velen millennials jaloers op zijn. Hoezo? Adyen, Stanford en we:fm, om maar een paar dingen te noemen. Gelukkig mocht KnappeKop Floor hem interviewen om achter de Whizz in deze Kid te komen. Lees je mee?

Control Alt Enter, Wie is Midas?
Dat ben en ik! En inderdaad kom ik niet uit Duckstad, maar uit Haarlem! Hier heb ik zo’n 4 jaar gelden Gymnasium op het ECL afgerond en inmiddels woon ik bijna 3,5 jaar in Palo Alto, Californië waar ik op Stanford University studeer. Mijn major is Symbolic Systems, maar ik ben ook lekker druk met verschillende ondernemende projecten, vrienden, nieuwe mensen leren kennen en het Silicon Valley leven.

Midas Kwant

Op je 12e ben je al begonnen met programmeren!! Hoe is deze liefde ontstaan?
Het begon eigenlijk allemaal bij de iPod. Ik wilde vroeger altijd professioneel skateboarder worden en zag dat de pro’s altijd met muziek in skaten. Dat wilde ik dus ook en pakte de iPod Classic van mijn vader. Zo kwam ik eigenlijk in contact met Apple en alles wat Apple deed. Ik werd obsessed met Apple en alle producten en kreeg uiteindelijk voor mijn verjaardag een iPod Touch. Toentertijd had de App Store nog niet zoveel apps als nu (350.000 volgens mij) en had ik door dat ik zelf ook apps kon maken. Dat leek mij wel wat omdat ik Apple immers zo cool vond en meer wilde dan alleen de iPod gebruiken zoals iedereen deed. Toen ben ik ‘simpelweg’ online gaan googlen en heb ik de lecture videos van Stanford gebruikt om mijzelf te leren programmeren om iPhone apps te maken.

Waar je puber vrienden stiekem rookten en Safari dronken was jij aan het developen op je zolderkamer?
Het maakte voor mij, om heel eerlijk te zijn, niet heel veel verschil. Mijn vrienden van de middelbare school waren super enthousiast en vonden het cool. Vaak kwamen zij met ideeën en zo nu en dan gingen ze mee naar mij zodat ik ze kon laten zien hoe het maken van apps te werk gaat. Dat was altijd superleuk. Op de middelbare school heb ik naar mijn eigen idee prima mee kunnen doen met de sociale en individuele ontwikkelingen die pubers doormaken in die tijd en heb ik niet per se iets gemist 😉

Waarom heb je ervoor gekozen om aan de Stanford University te gaan studeren?
Door de lecture videos voor het programmeren kwam Stanford op mijn radar. In 2012, toen ik 15 was, werd ik uitgenodigd door Apple om naar San Francisco te komen om bij hun jaarlijkse conferentie aanwezig te zijn. Ik merkte toen ik daar was dat Stanford zo’n enorme rol speelde in het ontstaan van en de nieuwe ontwikkelingen in Silicon Valley speelt. Of dat nou de cultuur is, de techniek, de venture capital of het ondernemerschap, alles draait om  Stanford. Dus eenmaal daar, in Silicon Valley, ben ik naar de universiteit gegaan en toen zag ik de zon, de palmbomen, en de grootsheid. Ik dacht: “Hier moet ik naar toe!” Mijn volgende stap was alles op alles zetten om hier toegelaten te worden.

Midas Kwant

Wat cool! Is het studeren in Amerika echt zoals in de films? Cheerleaders, Mathletes en dorm feestjes met 7 minutes in heaven?
Hahaha. Ik denk dat ik deze vraag in twee delen kan beantwoorden, 1.) Mijn Nederlandse perspectief op Stanford met betrekking tot de films en 2.) Mijn Amerikaanse perspectief op Stanford met betrekking tot de films.

Vanuit mijn Nederlandse perspectief is Stanford inderdaad zoals de films als het om uitgaan, feestjes en campus cultuur gaat. Het is altijd zonnig en inderdaad veel dorm feestjes en Amerikanen proberen echt met alles tot het uiterste te gaan. Ze gaan tot het uiterste om de allerbeste cijfers te halen en de allerbeste te zijn in sport, maar gaan vervolgens ook tot het uiterste met feestjes. In mijn omgeving zie je daarom de “work hard, play hard” mentaliteit erg veel terug.

En vanuit mijn Amerikaanse perspectief is Stanford (als Private University) niet te vergelijken met Public Universities en State Schools. Wat ik zelf gezien heb op die scholen en daarnaast gehoord heb van vrienden, is dat inderdaad écht net zoals in de films. Ik weet niet of dat goed of slecht is. Wel kan ik zeggen dat ik erg blij ben dat mensen op Stanford, in mijn community, vooral gefocust zijn op presteren, maar ook sociaal en normaal genoeg zijn dat ze vaak uit gaan en veel waarde hechten aan vriendschap en sociale activiteiten.

Je hebt twee zomers bij Adyen gewerkt, voordat ze zo gigantisch hard op de beurs gingen. Wist je toen al dat dit bedrijf zo’n succes zou worden?
Yep! Ik heb de eerste zomer als software engineer gewerkt en de tweede zomer als product manager. Adyen is een enorm gaaf bedrijf omdat ze een goede cultuur hebben en hun product simpelweg enorm aanslaat. Toentertijd wist ik wel dat het bedrijf goed ging omdat er continue nieuwe mensen kwamen en vooral omdat álles binnen het bedrijf altijd zo snel ging. Dat vond ik persoonlijk heel leuk om mee te maken in Nederland/Amsterdam. Ik zag dat namelijk ook veel terug op Stanford en de bedrijven rondom Stanford, dus het was leuk om die zelfde werksfeer te voelen in Nederland. Iets dat ik tijdens mijn middelbare school periode nooit echt terug zag.

Midas Kwant

Midas is óók nog entrepreneur! In 2016 heb je we:fm opgericht! Wat is het? Wat doet het? Vertel vertel!
We:fm begon eigenlijk als een manier om samen met je vrienden tegelijk naar dezelfde muziek te luisteren. Dat leek toen al vrij snel aan te slaan. Vervolgens zijn we meerdere features gaan maken om gebruikers samen muziek te laten delen. We hadden de app eerst op Stanford gelanceerd, waar deze erg goed ontvangen werd. Vervolgens zijn we opnieuw de hele zomer aan het ontwikkelen van de app gaan werken.

Recentelijk is de stekker uit we:fm getrokken. Kan / wil je vertellen waarom?
Uiteindelijk zijn we gestopt met het werken aan we:fm in het team verband. Er ontstond namelijk onenigheid binnen het team waar we we:fm mee gestart zijn, over de product features van we:fm en de dynamiek die we als co-founders met elkaar hadden.

Welke lessen heb je geleerd voor een volgend ondernemend avontuur?
>Samen werken met mensen/vrienden waarbij je duidelijk weet wat je aan elkaar hebt.
>Niet bang zijn om duidelijk te zijn.
>Niet te vroeg Venture Capital ophalen/accepteren.

Denk je dat het moeilijker / makkelijker is om als student een bedrijf op te zetten in Amerika vergeleken met Nederland? 
Ik denk dat je overal een bedrijf kunt opzetten als student, of dat nou in Nederland of in Amerika is. Ik denk wel dat het makkelijker is om het in Amerika echt op te schalen naar een bedrijf wat miljoenen waard kan worden. En dat begint met de manier waarop start-ups gewaardeerd worden in Nederland vs. Amerika in hun begin stadia. Dat heeft te maken met de investeerders cultuur in Nederland vs. Amerika. In Nederland wordt er 1.) minder geld in seed-rounds geïnvesteerd met de verwachting dat de investeerder er meer aandelen voor terug krijgt en 2.) is het moeilijker om grotere rondes B, C op te halen omdat een bedrijf bijvoorbeeld een te lage waardering heeft door die seed-rounds en ook omdat er simpelweg minder geld geïnvesteerd wordt in Nederland. In Amerika is dat natuurlijk anders, en zijn er incubators (zoals YC) en VC funds die aan de lopende band investeren in startende (student)ondernemers. Zij vinden student ondernemers in die zin normaal en zullen student ondernemers behandelen zoals elke andere start-up.

Een ander aspect wat mij heel erg heeft geholpen is hoe advocaten in Silicon Valley snel meegaan met de trend. Veel advocaten kantoren willen student ondernemers helpen gedurende de volledige levensduur van hun bedrijf voor bijvoorbeeld 1% van het bedrijf of willen de kosten pas terug als de eerste $500,000 is opgehaald in VC. Dat zijn allemaal structuren die het ontzettend makkelijk maken om als student ondernemer serieus van start te gaan met je bedrijf. Je ziet wel dat de cultuur, zoals die in Silicon Valley is, steeds meer en meer overkomt waaien naar Nederland.

Midas Kwant

 

Lekker Buitenspelen Met Teun!


Met Teun Buitenspelen!

Buitenspelen! WIE is er niet groot mee geworden? Wij gelukkig wel, maar en zorgbarend in afnemende mate steeds minder kinderen. De digitale revolutie lijkt een grote bijdrage te hebben aan deze vermindering. Toch kan deze beweging ook voor de oplossing hiervoor zorgen! Zo dacht Teun Latour ook en daarom heeft hij Pleintje opgericht, dé mobiele applicatie die de jeugd zal stimuleren om weer buiten te gaan spelen! Hier willen we meer over weten, dus KnappeKop Josephine ging buitenspelen met Teun! Lees hieronder hoe leuk dat was!

Wie is Teun?
Mijn naam is Teun Latour, 23 jaar en woon in Amsterdam. Ik studeer Bedrijfskunde MER aan de HvA en zit op dit moment in een stageperiode, die ik loop in onze eigen onderneming, genaamd Brothock & Vigeans B.V. | Pleintje. Ik kom oorspronkelijk uit Haarlem en heb hier ook mijn gehele jeugd gewoond en natuurlijk heel veel buiten gespeeld!

Waarom heb je voor de Studie Bedrijfskunde MER aan de HvA Gekozen?
Ik had eerst gekozen voor de opleiding Commerciële  Economie. Dat was niet helemaal de juiste keuze. Dit kwam mede door de locatie van de HvA en de overvolle tentamenweken. Daarnaast had ik ook niet helemaal de juiste feeling met deze studie. Van daaruit ben ik verder gaan kijken en kwam ik op de opleiding Bedrijfskunde MER. Niet echt origineel, maar ik had op de middelbare school een economisch profiel en van daaruit koos ik voor een vrij veilige keuze.

Hoe ben je op Pleintje gekomen?
Samen met mijn compagnon Mick Remmers heb ik de Minor Ondernemerschap gedaan. In deze minor wordt je volledig vrijgelaten in wat voor een bedrijf je wilt opzetten. Ik weet nog goed dat ik met mijn ouders en de hond een keer door mijn oude buurtje in Haarlem liep en langs het schoolplein waar wij altijd speelden. Dit pleintje lag recht voor de deur van mijn oud-ouderlijk huis en was dus voor ons een super plek om met vriendjes te kunnen buitenspelen. Ik liep daar dus en wat mij meteen opviel was dat het schoolplein gewoon leeg was. Geen kind te bekennen. En daar schrok ik toch wel een beetje van. Met deze gedachte zijn Mick en ik gaan brainstormen en bedachten dat wij de vijand juist in willen zetten als vriend. Namelijk hetgeen wat ze binnenhoudt, de smartphone en gameconsoles, te gebruiken om die schoolpleintjes weer te vullen en hierdoor weer de kinderen lekker te laten buitenspelen met z’n allen.

Wat waren / zijn lastige uitdagingen tijdens het opzetten van Pleintje en hoe ben je daarmee omgegaan?
Het lastigste voor ons was dat wij geen applicatie-ontwikkelaar in ons team hadden zitten. Wel hadden wij iemand in ons team die de ontwerpen en designs kon maken, maar helaas het geheel niet kon programmeren en coderen. Hierdoor moesten we dus op zoek naar een externe app-ontwikkelaar en hebben die na talloze sollicitaties kunnen vinden in Armenië. Doordat wij alleen telefonisch en via Skype contact konden hebben met hem, ging er behoorlijk veel tijd verloren. Dit is natuurlijk erg zonde, maar gaat een beetje buiten je macht doordat we afhankelijk zijn van hem. Hierdoor ging er nogmaals extra tijd overheen. Het geduld was een beetje op en wij bleven uiteraard druk zetten in de hoop dat het zo snel mogelijk afgerond werd. Dit is uiteindelijk wel gelukt en het prototype is nu draaiende en hiermee kunnen wij gaan testen met de kids!

Teun Latour Pleintje KnappeKoppen

Hoe zijn de taken tussen jou en Mick je co-founder verdeeld?
Ik ben verantwoordelijk voor de operationele kant van het bedrijf. Het intern regelen met de ontwikkelaar en het goed laten verlopen van het project. Daarnaast doe ik ook onderzoek en start ik het validatie traject. Mick houdt zich bezig met de marketingkant. Het zoeken van partners en investeerders en het naar buiten brengen van het geheel. Zo is het voor het grootste deel geregeld, maar wanneer ik hulp nodig heb van Mick of andersom, wordt er uiteraard bijgesprongen om te helpen.

Bij wie ligt, volgens jullie, de verantwoordelijkheid voor buitenspelen?
Volgens ons kan je bij iedereen wel een deel van de verantwoordelijkheid neerleggen. De kids moeten het natuurlijk gaan doen en van de ouders hoop je te kunnen verwachten dat zij het belangrijk vinden dat hun kind buiten speelt. De technologie van vandaag kan je natuurlijk niet meer terugdraaien. Toen wij jong waren en buiten speelden, waren al deze smartphones en tablets er nog niet. Maar nu is het gebruik van deze apparaten al zo geïntegreerd, op veel scholen wordt er zelfs al gebruik gemaakt van tablets in de klas.

Verder hebben wij onderzoek mogen doen met het GFK. Hierbij mochten we gebruik maken van hun panel, waar 100.000 mensen bij aangesloten zijn. Samen met hen hebben we vragen bedacht waarbij de focus lag op meer te weten komen over het gevoel van het binnenzittende kind en de ouders. Om zo meer inzicht te krijgen in de risico’s die komen kijken wanneer een kind teveel achter de schermen verstopt zit. In totaal hebben bijna 8000 ouders gereageerd op onze vragen en hier kwam als resultaat uit dat ouders zich wel bewust zijn van de mentale, fysieke en sociale problemen die erbij komen kijken, maar niet helemaal in de gaten hebben dat het ook daadwerkelijk gebeurt. Daarnaast liet het onderzoek ook zien dat ouders hun kinderen moeilijk van de schermen af krijgen en het hierdoor ook zeer toejuicht wanneer er meer stimulans is voor de kids.

Teun Latour Pleintje KnappeKoppen

Gemiddeld genomen zitten Nederlandse kinderen ongeveer 2,5 uur op hun smartphone en spelen ze 2 uur buiten. Hoe gaan jullie dit aanpakken?
Het concept is dat kinderen kunnen kiezen uit verschillende categorieën spelletjes, namelijk voetballen, buitenspelactiviteiten en spellen met speelgoed om elkaar vervolgens uit te nodigen op een aangewezen locatie. Na het spelen kunnen de kinderen de resultaten van de gespeelde spelletjes invoeren in de applicatie, waar vervolgens ‘muntjes’ mee worden verdiend. Deze muntjes kunnen de kinderen ten eerste gebruiken om hun persoonlijke ‘avatar’ te ontwikkelen. Ten tweede kunnen de ‘muntjes’ in de toekomst worden ingewisseld bij bekende winkels om mooie prijzen te kunnen winnen. En dit allemaal door zoveel mogelijk buiten te spelen!

Daarnaast bieden we ook een optionele functie aan voor de ouders van de kinderen. Met deze functie kunnen de ouders een gebied afbakenen met locatie-activatie. Hierdoor bieden wij een extra beetje veiligheid voor de ouders zodat zij gemakkelijk en overzichtelijk kunnen meekijken met hun eigen kind waar ze precies spelen, wat ze spelen en hoeveel ze hebben gespeeld.

Wat kunnen we in het nieuwe kalenderjaar van Pleintje verwachten?
Dit jaar gaan we online met de app. Daarnaast willen we zo veel mogelijk samenwerkingen realiseren met verschillende organisaties en instanties, commercieel en non-profit. We zijn ook bezig met het ontwikkelen van zelfgemaakte attributen die kinderen in de toekomst kunnen gebruiken tijdens met spelen in samenwerking met de app. Genoeg te doen dus!

Is het niet makkelijk om enkel naar de digitalisering te wijzen als het gaat om minder buitenspelen? Door stedelijke verdichting zou er ook minder ruimte zijn voor speelplekken. Hoe denk jij hierover?
Hier zijn wij het zeker mee eens, maar mede met behulp van de app willen we hier een oplossing voor bedenken. Met name voor de herindeling van de infrastructuur van steden. Door middel van de app willen we een monitor gaan creëren die informatie vergaard over waar kinderen spelen op regionaal, maar later op nationaal en internationaal niveau. Dankzij de monitor, wordt er inzicht gekregen in de plekken waar kids op dat moment spelen en kan hier dus op worden ingespeeld door mooiere speelveldjes aan te leggen waardoor de kids een betere speelplek krijgen.

Teun Latour Pleintje KnappeKoppen

De vraag die we altijd stellen: raad jij het studenten aan om te gaan ondernemen of eerst werkervaring op te doen in loondienst?
Persoonlijk raad ik iedereen aan om te gaan ondernemen. Je moet het natuurlijk wel leuk vinden en het moet ook wel een beetje bij je passen. Ik wist voordat ik ging studeren al dat ik iets wilde opzetten en daardoor paste de Minor Ondernemerschap ook erg goed.

Wat zouden jullie van succesvolle apps als Kicks en FC Urban kunnen leren?
Heel veel natuurlijk. Door de onervarenheid komen wij nog wel eens valkuilen tegen die we in eerste instantie niet hadden voorzien. Bij het horen van dat deze soortgelijke apps zich ontwikkelen tot apps met een community, hopen wij dit ook in de toekomst ook te kunnen realiseren.

Cliché, maar meer dan oké. Waar staat Pleintje over 5 jaar?
Pleintje is in vijf jaar een app met een sterke community. Meerdere commerciële bedrijven zijn aangesloten aan de app om een bijdrage te leveren om het maatschappelijk probleem te verlichten en misschien zelfs op te lossen.

Maak je fouten, maak ze snel en veel, leer ervan en ga weer door!


Maak je fouten, maak ze snel en veel, leer ervan en ga weer door!

Goede zorg voor je oma, opa of wellicht je ouders is natuurlijk super belangrijk. Tegelijkertijd is de rol van mantelzorger alles behalve makkelijk. En met de huidige bezuinigingen in de zorg, komt deze rol misschien wel dichterbij dan je denkt.. Daarom is het maar goed dat er initiatieven zijn die zorg voor ouderen ondersteunen. Zo’n initiatief is HelperApp, een app die zorgt dat ouderen op een simpele manier kunnen laten weten of zij hulp nodig hebben. Hier wilden wij uiteraard meer over weten en daarom vroeg KnappeKop Roos alles over HelperApp en/aan Maruschka!

Help! Wie is Maruschka? 
Ik ben Maruschka Hendrikx, 48 jaar, en ik ben al mijn hele leven zelfstandig ondernemer. Eerst als fotograaf, later in de thuiszorg en nu ben ik samen met mijn man eigenaar van weMaron. Wij bouwen slimme apps die je helpen in je dagelijks leven.

Ik heb 1 jaar gymnasium gevolgd. Het was de tijd van de anti-kernenergiebeweging en de kraakscene, en dat vond ik veel interessanter dan de lessen Latijn en wiskunde. Ik redeneerde dat als ik die kennis nodig had ik het op dat moment wel zou leren. En zo doe ik dat nu nog steeds.

Maak je fouten, maak ze snel en veel, leer ervan en ga weer door!

Je bent al een lange tijd werkzaam in de thuiszorgsector. Wat heeft je tot die keuze gemotiveerd?
Ik had al jaren veel in de zorg gefotografeerd en dus had ik veel contacten in die hoek. Ik vind het heel waardevol om mensen te kunnen ondersteunen, te kunnen helpen en hun leven fijner te maken. Het willen helpen van mensen, hun verhalen willen vertellen zit me in het bloed. Thuiszorg was voor mij dus een hele logische keuze.

Voordat je bent gaan werken in de thuiszorg, was je in eerste instantie fotografe! Kan je daar iets over vertellen?
Ik heb inderdaad meer dan 20 jaar gewerkt als freelance fotograaf. Veel in het buitenland, voor bijvoorbeeld Artsen Zonder Grenzen, de UNHCR en het Internationale Rode Kruis. Altijd in gebieden waar het net geen oorlog (meer) was maar waar mensen nog veel hulp nodig hadden. De vergeten verhalen zeg maar. In Nederland maakte ik ook van deze reportages, over ouderenzorg, gehandicaptenzorg en verslavingen. Met mijn reportage over een heroïnehoertje heb ik zelfs de eerste prijs gewonnen van de Zilveren Camera!

Maak je fouten, maak ze snel en veel, leer ervan en ga weer door!

Terug naar de thuiszorg: hoe is HelperApp tot stand gekomen?
Ik kwam bij mijn werk in de thuiszorg steeds meer dingen tegen waarvan ik écht dacht dat het anders moest, en anders kon. Om maar een voorbeeld te noemen, het gebruik van sleutelkastjes. Een sleutelkastje is een klein soort van kluisje wat bij de voordeur hangt waarin een sleutel zit van die woning. Daarmee kan de thuiszorg de deur openen en hoeft de bewoner niet zelf naar de deur te komen. Maar het grote nadeel is dat iedere inbreker ook meteen ziet dat daar iemand woont die niet goed ter been is. Een uitnodiging om de boel leeg te halen dus. Hiervoor hebben we een app ontwikkeld waarmee je een elektrisch voordeurslot kan aansturen, waar niemand van de buitenkant iets van ziet.

Bij de mensen voor wie ik zorgde speelde nog een andere grote angst: wat als ik val, hoe lang duurt het dan voordat ik gevonden wordt? Want iedereen kent de verhalen wel, Papa is van de trap gevallen en is pas dagen later gevonden. Mama glijdt uit in de badkamer en ligt uren op de koude vloer. Natuurlijk bestaan er al allerlei soorten alarmknoppen, maar die moet je dan wel bij je hebben. En je moet nog op een knop kúnnen drukken, dat lukt ook niet altijd nadat je gevallen bent. En zoals mijn moeder van 74 zegt: ik ga toch niet voor schut lopen met zo’n alarmknop om m’n nek.

Daarom hebben we HelperApp ontwikkeld. HelperApp werkt namelijk precies andersom. De gebruiker krijgt drie keer per dag een sms of een appje en hoeft alleen op OK te drukken. En dan gebeurt er verder niks. Maar reageert de gebruiker nou niet, ook niet op controleberichten, dan sturen wij die melding door naar de vrienden die je vooraf hebt opgegeven. Zij komen dan even bij je kijken en zo zorgen we ervoor dat je altijd snel gevonden wordt als er iets mis gaat.

Waren er obstakels/uitdagingen die overwonnen moesten worden om HelperApp te realiseren? 
Haha, teveel om op te noemen! Maar dat is ook één van onze motto’s: maak je fouten, maak ze snel en veel, leer ervan en ga weer door 😉
Nou, technisch gezien hadden mijn jongens veel uitdagingen, ik ben dan ook heel erg trots op onze programmeurs! We wilden namelijk een app bouwen die van één tot een miljoen gebruikers schaalbaar is, dat is al een dingetje. En we wilden een app bouwen die later nog veel meer functionaliteiten kan krijgen en daarvoor moet de basis solide zijn. Daarom hebben we eerst ‘Bob de Bot’ ontwikkeld, onze chatbot die geautomatiseerde gesprekken aangaat met de gebruikers. Bob legt het gebruik van HelperApp uit in de app zelf en stuurt de berichten door. In het hele ontwikkelproces loop je iedere keer weer tegen dingen aan die toch net anders moeten dan je bedacht hebt en dat blijft een uitdaging.

Ik kan me voorstellen dat je in je jarenlange ervaring in de thuiszorg heel wat hebt gezien en meegemaakt. Waar liggen naar jouw idee kansen voor verbetering in de thuiszorg?
Ik denk dat technologie de komende jaren heel veel gaat bijdragen in de thuiszorg. Er zijn al zoveel prachtige initiatieven aan het ontstaan! De grote kunst zal zijn om het menselijke aspect niet uit het oog te verliezen. Veel kan gedaan of overgenomen worden door slimme huizen en apparaten, maar menselijk contact blijft toch het allerbelangrijkst. Er zijn meer dan 4,1 miljoen 55-plussers in Nederland en hiervan voelt 1 miljoen zich eenzaam. Dit aantal zal alleen maar groeien en daar moet wat aan gedaan worden. Zo zijn we nu HelperApp aan het uitbreiden met een slimme chatbot die op basis van de voorkeuren van gebruikers deze kunnen uitnodigen om deel te nemen aan bijvoorbeeld de bridgeclub, of de wandelvereniging. Op die manier willen we ouderen uit hun sociaal isolement halen.

Maak je fouten, maak ze snel en veel, leer ervan en ga weer door!

Wat is het mooiste of meest bijzondere wat je tot nu toe hebt meegemaakt met HelperApp?
We zijn nog in de testfase met HelperApp, eind deze maand komt hij in de stores. Maar wat we nu bij de testers al zien is de rust die HelperApp geeft. En niet alleen bij de gebruikers, maar bijvoorbeeld ook bij hun kinderen. Zij geven aan dat ze zich veel minder zorgen maken. Eerst was er toch een onrustig en bezorgd gevoel op de achtergrond en dat is nu weg. Mijn moeder had de tranen in haar ogen toen ze HelperApp kreeg, zo diep zat de angst om niet gevonden te worden. Het is geweldig dat HelperApp dit voor mensen kan doen.

Hoe zie je de toekomst van HelperApp?
Ik heb nog zo’n verlanglijst voor HelperApp! Zonder dollen, er zijn nog zoveel functionaliteiten die we willen toevoegen. HelperApp zal in de toekomst kunnen praten met alle ‘slimme’ apparaten om je heen, zal je helpen herinneren aan je medicijnen, gekoppeld worden aan je agenda, je uitnodigen om te komen kaarten in het buurthuis en natuurlijk altijd je vrienden blijven waarschuwen als er iets mis gaat.

Tot slot, een vraag die we altijd stellen: zou je studenten aanraden om te gaan ondernemen of om de veiligheid te kiezen van een baan in loondienst?
Haha, dat vraag je aan de verkeerde. Ik kan mezelf gewoon niet voorstellen hoe het voelt om ‘veilig’ in loondienst te zijn. Wat ik wel zeker weet is dat je meer dan de helft van je wakkere leven aan het werken bent. Je kunt dan maar beter iets doen waar je passie voor voelt en waar je blij van wordt. In mijn geval is dat precies de reden waarom ik ondernemer ben. Zo heb ik maximaal invloed op de footprint die ik achterlaat!

In plaats van schrijven, lezen en blokken voor tentamens, ben ik nu gewoon bezig met mijn eigen bedrijf!


Veel succesvolle start-ups zijn gebaseerd op het online platform model. Denk aan Booking, Airbnb en de velen thuisbezorgd platforms. De online mogelijkheden zijn vandaag de dag al ver voorbij Tim O’Reilly’s Web 2.0 en het succes van deze start-ups valt toe te wijden aan de eindeloze mogelijkheden van een online platform. Hoe tof is het dan dat Floor Jacobs samen met haar co-founders Maarten Schram, Baran Erdogan en Kosta Hinzen,het eerste white label bedrijf, FirstFloor, is begonnen in het bouwen van een platform voor iedere ondernemer?! Tast je nog in het duister over wat Floor nou eigenlijk doet met haar start-up? Lees-dan-dit-First(Floor)!

Wie is Floor?
Ik ben Floor! 21 jaar oud en ik studeer Communicatiewetenschappen aan de UvA en volg momenteel de minor Entrepreneurship. Ik ben opgegroeid in Haarlem en woon nu met de drie beste roomies in Amsterdam West. Ik houd enorm van lekker koken (en het daarna opeten), heb een lichtelijk zorgwekkende sushi verslaving, plan het liefst een heel jaar vooruit en kan nooit stilzitten.

Plannen = jezelf verwennen natuurlijk! Hoe zijn jullie op FirstFloor gekomen?
Voordat wij met FirstFloor kwamen hebben we van alles bedacht. Van een oplossing voor in de zorg tot een platform voor klusjesmannen. Bijna allemaal gebaseerd op een online platform. Wat nou, dachten wij, als wij het platform der platformen worden? Er zijn namelijk een ontelbaar aantal groepen samen te brengen op een platform, wij helpen ze gewoon allemaal! Door dichterbij te kijken kwamen we uit op studentenstart-ups, net als wij. Graag helpen wij deze start-ups met het verwerkelijken van hun online platform based idee, op een betaalbare en snelle manier.

Wat cool! Is het voor jou moeilijk om zonder technische achtergrond FirstFloor aan de man te brengen?
Ja en nee. Wij maken geen tastbaar product, wat het soms moeilijk maakt om ons idee zo 1-2-3 uit te leggen. Maar toch merken we dat juist deze achtergrond ons helpt in ons werk. Zo zijn wij een soort tolk tussen de klant en onze developer. Wij begrijpen vanuit hetzelfde perspectief als onze klanten wat ze willen en vertalen dit naar de functionaliteiten die zij nodig hebben. Als team vullen wij elkaar zo op de best mogelijke manier aan.

Veel mensen hebben geen (goed) idee wat een platform is, kan jij dat in jip-en-janneketaal uitleggen?
Een platform, website, webshop, alles loopt tegenwoordig door elkaar heen. Een platform is niks meer dan een online plaats waar vraag en aanbod samen komen. Als eigenaar van een platform word je slapend rijk door een percentage van de transactie tussen beide te pakken. Dit is een van de redenen waarom platformen als paddenstoelen uit de grond schieten. Zo kunnen clubs in contact worden gebracht met DJ’s, of kamerzoekenden met kameraanbieders (Ainbnb).

Hoe werkt jullie business- en verdienmodel?
In plaats van op opdracht een platform bouwen voor onze klanten hebben wij het platform al klaar staan. Dit zogeheten White Label Platform kan je zien als een kleurplaat die op alle verschillende mogelijkheden kan worden ingekleurd. Wij personaliseren ons platform naar het idee van de klant, voegen de benodigde functionaliteiten toe en ondersteunen onze klanten gedurende dit gehele proces. De klant betaalt ons op basis van een abonnement. Daarnaast pakken wij een percentage van elke transactie dat op het platform plaatsvindt. Zo kunnen wij meegroeien met het bedrijf en zijn ook wij erbij gebaat om het bedrijf tot een groot succes te maken.

Wat waren / zijn de grootste beren op de weg tijdens het opzetten van FirstFloor?
Als ondernemer bestaat een dag uit honderden beslissingen nemen. Iets waar wij in het begin wel moeite mee hadden. Waar gaan we zitten met de prijs? Hoe gaan we onze klanten het beste bereiken? Vragen waar we, ondanks het advies, toch echt zelf een keuze in moeten maken. We hebben geleerd om niet te lang stil te staan bij elke stap in het proces, maar om knopen door te hakken. Zo zagen we in korte tijd opeens veel meer vooruitgang dan eerst. Zelf vind ik het onwijs gaaf om zulke doorslaggevende keuzes te mogen nemen!

Baran, de CTO en enige developer, maakt op het moment overuren. Gaan jullie meer developers aantrekken?
Baran, onze developer, is een god in het bouwen van platformen. In een maand zet hij iets neer waar iedereen van opkijkt. Zo hebben meerdere investeerders of techbedrijven hem al van ons proberen af te pakken. Mooi niet! Als de groei in klanten, die wij hopen te bereiken, werkelijkheid wordt zullen we inderdaad een nieuwe developer moeten aantrekken.

Een vraag die we altijd stellen: zou je studenten aanraden om avontuurlijk te gaan ondernemen of om de veiligheid te kiezen van een baan in loondienst?
De vraag zegt het zelf al, wie kiest er nou niet voor avontuur? Zoals ik al zei is het onwijs gaaf om zelf doorslaggevende keuzes te mogen nemen. Van het ontwerp van het logo en de teksten om op onze website tot de offertes en contracten. Je beslist alles zelf! Natuurlijk maken we af en toe domme fouten, maar, hoe suf het ook klinkt, daar leer je van! In de afgelopen maanden dat ik bezig ben met FirstFloor heb ik meer geleerd dan in de 2 jaar dat ik gestudeerd heb. In plaats van het schrijven, lezen en blokken voor tentamens, ben ik nu gewoon bezig met mijn eigen bedrijf en alles wat hierbij komt kijken. Zelf zou ik dit iedereen aanraden!

Wil jij naast FirstFloor ook een vuist maken en inspireren voor meer vrouwen in de door mannen gedomineerde start-up wereld?
Eerlijk gezegd houd ik mij hier niet zo mee bezig. Natuurlijk ben ik voor meer diversiteit binnen deze door mannen gedomineerde wereld, maar ervaar ik dit zelf als geen probleem als enige vrouw binnen FirstFloor. Ik denk dat deze wereld wel een combinatie van mannen en vrouwen nodig heeft. Zo vullen zij elkaar op allerlei vlakken goed aan. Zelf speel ik al mijn hele leven het liefst de regisseur, wat nu als CEO van ons bedrijf goed van pas komt. Het feit dat het mannen zijn waarvan ik de agendapunten indeel maakt het voor mij niet anders.

Gaan jullie na de minor door met FirstFloor en wat zijn de toekomstplannen?
Mondeling hebben we dit inderdaad al wel met elkaar afgesproken. Wel zal er nog een samenwerkingscontract moeten worden getekend die dit daadwerkelijk vaststelt. Zoals het nu gaat, zijn wij een topteam. De taken zijn goed verdeeld en voor FirstFloor zien wij daadwerkelijk grote mogelijkheden in de toekomst. Wat begon als een droom wordt elke dag weer meer werkelijkheid. Naast een stage of een paar losse vakken zijn wij alle vier zo goed als klaar met onze Bachelor. Tijd voor een toekomstplan met FirstFloor hebben we dus zeker en als je het mij vraagt lijkt dit me ook hartstikke leuk!

Tot slot, waarvoor of voor wie zou jij zelf heel heel heel graag een platform willen bouwen?
Er is geen specifiek bedrijf of onderwerp waar ik een platform voor zou willen bouwen, maar ik hoop met FirstFloor alle gemotiveerde ondernemers te kunnen helpen met een goede start. Het liefst zie ik al onze klanten als succesvolle bedrijven, en is FirstFloor de eerste geweest die daarbij heeft kunnen helpen. Let us build the FirstFloor of your company!

“De andere jongens zijn overigens wel afgestudeerd, maar die zijn ook gewoon slimmer”


Michiel Dicker KnappeKoppen Pockies

Studentondernemers: we <3 it! Tijdens je studententijd ben je uiteraard vooral aan het studeren (ahem) maar vaak ben je ook jezelf aan het ontwikkelen en aan het uitvogelen wat je-later-wil-worden-als-je-groot-bent. Zo ook Michiel Dicker, uitvinder en Senior Junior Executive Producer van Pockies, de onderbroek MET zakken! Quote omschreef product en ondernemer onlangs als Jiskefet studentikoos, maar wij zien ook zeker de genialiteit in de functionaliteit van Pockies! Daarom hoog tijd voor KnappeKop Vicenta om Michiel in zijn onderbroek te zetten!

Trossen los, wie is Michiel?
Ik ben Michiel Dicker, 25 jaar, studeer Journalistiek, heb hobby’s en verkoop onderbroeken.

Je bent Pockies tijdens je Master Journalistiek begonnen, was dit moeilijk te combineren?
Nouuuu, eigenlijk begonnen we tijdens onze bachelors, maar de groei (= meer werk) kwam inderdaad vooral tijdens de master. Het feit dat ik inmiddels nog steeds niet afgestudeerd ben geeft grotendeels antwoord op de vraag. Maar dit ligt volledig aan mezelf. Als ik kan kiezen tussen een scriptie of werken aan pockies, ga ik vrijwel altijd voor de tweede optie. De andere jongens zijn overigens wel afgestudeerd, maar die zijn ook gewoon slimmer.

Wat vond je moeilijk in de opstartfase van Pockies?
Geen flauw idee hebben waar je mee bezig bent. Nu is daar in de afgelopen twee jaar niet heel veel aan veranderd, maar in het begin deden we echt maar wat. Dat werkt overigens ook bevrijdend op een of andere manier: je kloot ’n beetje aan en als ’t werkt dan werkt ‘t. Geen draaiboeken of businessplannen.

Jullie campagnes / foto’s zijn stoer, shockerend en provocerend! Wat is de gedachte hierachter?
Rob is van huis uit een vrij provocerende jongen met het hart op de goede plaats. Dit proberen we te laten doorschemeren in onze campagnes. Daarnaast zijn we vooral bezig te maken wat we zelf wel lachen vinden. Dat is ’t voordeel als je onderbroeken verkoopt: geen enkele campagne hoeft ook maar enige diepgang te hebben.

Hoe heb je het voor elkaar gekregen om HEF te strikken voor een shoot (geniaal)?!
We hebben Hef helemaal in het begin (2015 ergens) ’n paar van die dingen opgestuurd. Dachten dat hij ’t wel chill zou vinden. Bleek ook zo te zijn. Na ’n paar maanden radiostilte voegde hij ons toe op Instagram. Ik denk dat we blijer waren met deze volger dan menig meisje van 16 bij een meet-en-greet met Bieber. Karel kan het nog steeds niet geloven.
Hef KnappeKoppen Pockies

Zijn jullie alleen online verkrijgbaar?
Inmiddels niet meer. We liggen nu ook in een paar winkels verspreid door Nederland! We zijn de eigenaren van die shops ook erg dankbaar dat ze met ons in zee willen. Zoals ik bij vraag 3 al aangaf zijn we echt idiots namelijk.

Kan je wat meer vertellen over het duurzame en sociale aspect van Pockies?
Ik kan hier een heel uitgebreid verhaal kunnen ophangen dat we de Elon Musks van de boxershortindustrie zijn en dat we met z’n drieën de wereld aan het verbeteren zijn. Helaas is dat niet waar. Wel zorgen we de dat de bezorging in Nederland helemaal groen is (mensen op de fiets, auto’s op groengas) en dat een groot deel van de fulfillment taken gedaan wordt door mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Zijn we wel trots op. Daarnaast zijn we bezig met het ontwikkelen van een tandenborstel die helemaal op elektriciteit werkt.

Een vraag die we altijd stellen: zou je studenten aanraden om avontuurlijk te gaan ondernemen of om de veiligheid te kiezen van een baan in loondienst?
Hmm, lastig. We zijn vrij arm nu dus een baan met redelijk salaris klinkt soms niet gek. Maar, als je de kans krijgt/maakt om tijdens je studententijd iets op te zetten moet je ’t sowieso doen. Je bent dan nog van weinig afhankelijk en kan gewoon kijken of t lukt. Als het niet slaagt kan je altijd nog voor die 9 tot 5 baan gaan. Maar mocht je als lezer vragen hebben over iets opstarten: je mag ons altijd bellen!

Pockies Sockies KnappeKoppen
Welke celebrities zou je heel graag in Pockies willen zien lopen?

Patty Brard.

Hebben jullie wel eens zakken met rits of clitteband overwogen?
Is een vraag die vaker op ons pad komt. Maar we zijn er stellig van overtuigd dat comfort van de boxershort boven alles staat. Daar gaat ’n rits niet aan bijdragen. En clitteband? Nee.

Naast Pockies verkopen jullie ook bijpassende Sockies? Nog andere producten in’t verschiet?
Zijn we over na aan het denken. We hebben nu een team van veertig man op Research & Development zitten maar zij zijn nog niet verder gekomen dan een elastiekloze broodtrommel.

En HE WOW COOL, jullie zitten ook in België? Merken jullie verschil in het targetten van jullie doelgroep?
Sjemig, ja. België blijkt dus een heel ander land te zijn dan Nederland. Terwijl het op de kaart zo dicht bij elkaar ligt, heel maf. Ik denk dat we vooral wat minder direct moeten zijn ofzo? Belgen zijn wat vriendelijker.
Pockies KnappeKoppen Amsterdam

Meer weten over Pockies? Check hier, hier en hier!

Tuk Tuk Cartel, de meest innovatieve NGO van het moment!


TUK TUK CARTEL, DE MEEST INNOVATIEVE NGO VAN HET MOMENT!

Wat vinden wij, van KnappeKoppen, het vet dat we met de eindbaas van het Tuk Tuk Cartel mogen praten! Maar eerst, wie is Alain?
Geboren in Amsterdam, altijd ondernemerschap met de paplepel ingegoten gekregen door mijn ondernemende familie. Ik dacht op mijn twintigste, tijdens mijn studie op de Hogeschool Amsterdam (HES) en een bijbaantje achter de bar in Hotel Arena, dat ik de koning te rijk was. Tot ik daarna besloot naar Thailand te verhuizen om daar alleen en zonder vangnet het avontuur op te zoeken. Het was in Bangkok waar ik in aanraking kwam met de, voor mij,  belangrijkere zaken in het leven; Reizen, Culturen ontdekken, Spiritualiteit verkennen, Goede boeken lezen en jezelf constant omringen met mensen uit totaal andere culturen. Toen ik terugkwam van mijn werkperiode als Expat kon ik niet meer terug naar mijn oude levensstijl.

Ik liet mijn horeca ervaring voor wat het was en ging op exchange naar een Spaanse universiteit in Las Palmas. Na die ongelofelijke ervaring ben ik gaan werken bij een reclamebureau in Duitsland, werd daarna bestuurslid van Erasmus Exchange Network in Amsterdam waar ik aanraking kwam met WO studenten,  en ging ik vervolgens aan de slag bij Rocket Internet in Berlijn. Het avontuur bleef aan me trekken en besloot ik om als travel-consultant aan de gang te gaan bij de reisorganisatie waar het allemaal begon in Thailand. Ik kreeg betaald om te reizen in Laos, Vietnam, Cambodja en Myanmar en stelde unieke pakket vakanties samen voor families en koppels die interesse hadden in Azië. Toen ik daar mijn plafond bereikt had wist ik dat ik een nieuwe uitdaging nodig had.

Ik ontwikkelde een passie voor WordPress websites, maakte een self-help blog a la Timothy Ferris en had een droom om bij een groot reclamebureau te werken. Mijn zelfvertrouwen was gebroken na honderden mislukte sollicitaties bij meerdere reclamebureaus  als Saatchi & Saatchi, Ogilvy en DDB, ik was bang dat ik mijn Marketing droom vaarwel moest zeggen.

Dit alles leidde ertoe dat ik ging solliciteren voor mijn tweede passie, technologie. Sollicitaties bij Google, Twitter, LinkedIn en Oracle, leidde tot verschillende aanbiedingen, echter besloot ik om te gaan werken bij Salesforce, wat toen het meest innovatieve bedrijf ter wereld was (een titel die ze vier jaar op rij hebben geprolongeerd maar dit jaar verloren hebben aan Elon Musk en Tesla) Fast forward drie jaar en kijk waar we zijn beland. Ik heb met een fantastisch team een NGO opgezet, en ben inmiddels werkzaam bij HubSpot waar ik als Inbound Marketing Consultant advies geef aan bedrijven als Ogilvy, DDB en Saatchi & Saatchi om ze klaar te stomen voor het digitale tijdperk binnen de Marketing. Dus zoals Harry Vermegen altijd zei, “de cirkel is rond”.

Je werd wakker, dronk een kop koffie en dacht eureka: Tuk Tuk Cartel!?!?
In november vorig jaar ben ik samen met collega’s naar Nicaragua gegaan om de lokale bevolking te helpen. Dit ging via een organisatie die vrijwilligersprojecten organiseert, per persoon hadden we 2500 dollar bij elkaar gespaard met de intentie echt een verschil te kunnen maken voor de mensen. Na wat gesprekken met de lokale bevolking werd duidelijk dat van mijn opgehaalde 2500 slechts 750 naar de lokale bevolking gaat. De rest verdwijnt in een mysterieus zwart gat, vliegtickets, salarissen van managers binnen de organisatie…Joost mag het weten…

Ondanks deze vervelende constatering vond ik het werk waanzinnig. Mensen helpen die minder kansen en mogelijkheden krijgen om dromen waar te maken is echt fantastisch. Tijdens mijn verblijf in Afrika wist ik het eigenlijk al, de volgende keer dat ik ergens kom heb ik de trip zelf geregeld en is voor iedereen duidelijk waar het geld vandaan komt en bovenal, waar het geld naartoe gaat.

Valt je huidige Consultancy rol en het Tuk Tuk Cartel te combineren?
Het werken als consultant is mijn fulltime baan waar ik met veel plezier minstens 40 uur per week van mijn tijd in stop. Dagelijks praat ik met meestal met zo’n tien verschillende bedrijven. Dit is super leerzaam en vooral erg inspirerend. Wel moet ik dus elke dag super scherp zijn en op de hoogte zijn van alle nieuwe ontwikkelingen binnen zo’n bedrijf. Dat kost veel energie maar om daarnaast bezig te zijn met Tuk Tuk Cartel is zeker mogelijk. Het zijn totaal andere werkzaamheden, die afwisseling geeft mij weer veel energie waardoor ik tijdens de avonduren mijn plannen voor Tuk Tuk Cartel kan realiseren.

We hebben onwijs gave fundraisers in petto, zo willen we tussen kerst en oud en nieuw op van die kleine elektrische vouwfietsjes van Casabalance naar Granada fietsen, 700km in 7 dagen, puur om duurzaamheid te promoten. Daarnaast speel ik met de gedachte om met 10 mensen de marathon van Pyonyang in Noord Korea te lopen en zo een flink bedrag binnen te halen. Deze projecten geven energie die ervoor zorgen dat ik van negen tot vijf kan shinen op mijn werk en ’s avonds met Tuk Tuk Cartel bezig kan zijn.

Zoals je vertelde verdwijnt geld vaak in een zwart gaat, wat gaan jullie doen om dit te vermijden?
Tuk Tuk Cartel heeft een model bedacht waarbij je als geldschieter precies kan zien wat er met jouw geld gebeurt, wij doen dit door volledige transparantie te bieden over de fundraising van onze vrijwilligers middels een crowd-funding platform. Tevens publiceren wij de kosten van de projecten en laten wij zien welke investeringen gerealiseerd zijn door de vrijwilligers via een accountancy model met facturen.

Wij hebben het geluk dat we privé donoren hebben gevonden die onze operationele kosten willen betalen zoals technologie en marketing. Aangezien we geen kantoor hebben en in de Cloud opereren kunnen we de kosten verder drukken. Tot slot zijn er veel professionals die ons helpen door hun expertise als vrijwilliger aan te bieden.  Op deze manier kunnen wij garanderen dat elke cent die wordt opgehaald direct naar de projecten gaat.

Heb je toevallig ook een echte Tuk Tuk gebouwd 😉 ?!
Een Tuk Tuk bouwen heb ik nog niet gedaan. Tijdens mijn reizen in India, Kenya, Guatemala en Mexico heb ik er als toerist wel veel gebruik van gemaakt. Ook in Thailand, waar ik anderhalf jaar heb gewoond heb ik vaak achter het stuur gezeten. Op dit moment spelen we binnen Tuk Tuk Cartel wel met het idee om een Tuk Tuk te gaan bouwen die vooruit komt door middel van zonne-energie. Het plan zou vervolgens zijn om van Amsterdam naar een locatie in Afrika te rijden. Misschien moet ik maar eens een balletje op gaan gooien bij studenten van de TU Delft om ons hierbij te helpen.

Tuk Tuk Cartel is vast op zoek naar vers bloed, welke mensen zoeken jullie?
Wij zoeken ondernemende mensen die zelf met coole ideeën komen en vervolgens samen met ons gaan kijken hoe ze op korte termijn hun plannen kunnen realiseren. ‘Make things happen’ is onze lijfspreuk, wij zijn bereid je altijd en overal te helpen als jij er maar alles aan doet om de  dromen die je hebt op een transparante manier werkelijkheid te laten worden!

Geïnteresseerd?
Wil je na het lezen van dit artikel graag je steentje bijdragen en een project starten?? Mail dan naar info@knappekoppenamsterdam.nl  of ga naar kenya.tuktukcartel.org om te Tuk Tuk Cartel te helpen met fundraising!